Οι παλιοί συμμαθητές είναι κάποια τραγούδια που αγαπήσαμε, ιδίως όταν είμαστε στην τελευταία τάξη του γυμνασίου τότε που επιστρέψαμε όλοι ,εμείς τα αγόρια από το γυμνάσιο αρρένων Ν.Φ. και Ν. Ηρακλείου και τα κορίτσια από το γυμνάσιο Θηλέων Ν.Φ. και έτσι λειτούργησε πρώτη φορά το μικτό πρώτο Γυμνάσιο Μεταμόρφωσης με διευθυντή τον μακαρίτη κύριο Δούκα και καθηγητές τον Κούκουνα, Λαγούδη, Παλεογιώργο …… .Πως να ξεχάσω το τραγούδι << Πού’ναι τα χρόνια / ο πιο καλός ο μαθητής >> που τα τραγουδούσαμε όλοι και ο Ζήσης έπαιζε το ακορντεόν . Επίσης την πενθήμερη σχολική εκδρομή και τα όσα συνέβησαν καθώς και τον χορό που προηγήθηκε. Οι παλιοί συμμαθητές είναι τα σινεμά Ανεμώνα ,Σιέρα και Βόλγας με τις σκεπασμένες μάντρες από λουλούδια, το χαλίκι στο χώμα, τις μεταλλικές καρέκλες με το τεντόπανο και μέσα από την μυρωδιά του γιασεμιού, να παρακολουθούμε το έργο και στο διάλειμμα την φωνή φιστίκια ,πασατέμπο τσιπς. Θυμάμαι τα βράδια της Παρασκευής που έπαιζε δυο έργα με 3,50 δραχμές και όταν σχόλαγε έβλεπα πλήθος κόσμου να κατηφορίζει τον χωματόδρομο της οδού Ηρακλείου. Οι βόλτες στο Άλσος ,ιδιαίτερα όταν κάναμε κοπάνα από το σχολείο και οι αξέχαστες βόλτες στο πανηγύρι την πρωτομαγιά στην Ν.Φ. Οι παλιοί συμμαθητές είναι το λεωφορείο που περιμέναμε στην στάση της πλατείας του χωριού που λεγότανε τότε Κουκουβάουνες, είναι το πρώτο γήπεδο μπάσκετ που πρωτοπαίξαμε,είναι οι μπουάτ στην Πλάκα ,η ντισκοτέκ ABC που πρωτοπήγαμε σαν μαθητές με ειδικό πρόγραμμα στις 12 το μεσημέρι στην πλατεία Αμερικής ,το πάρτι στην ταράτσα του σπιτιού του Κώστα στην Λυκόβρυση με το βερμουτάκι στο χέρι ,το φορητό πικάπ και τους δίσκους βινυλίου.